zondag 15 oktober 2017

Badderen in stijl: de One to Hug badjas (gratis patroonoptie)

Ik zei het al, en hij is er al, maar ik vertelde er hier gewoon nog niets over: de One to Hug badjas. Het ontbreekt me wat aan blogtijd dezer dagen. Een schril contrast met het aantal naaisels dat onder mijn machine vandaan rolde, dus ik heb eigenlijk een hele afvuurvoorraad. Dus de koe bij de hoorns in plaats van de pistolet bij het zondagse rondlummelontbijt: ik maakte de voorbije weken genoeg badjassen voor een kraamafdeling bij volle maan, en vanaf nu kan jij ook aan de slag, want het patroon staat online!



One to Hug badjas is een gratis aanvulling op het originele jasjespatroon. Je hebt het originele patroon dus wel nodig om een badjas in elkaar te steken. Wat je niet nodig hebt, is veel tijd. Want het is echt een project dat je nog even fixt als je daags nadien op babybezoek moet. (Opgelet: de extra patroondelen passen niet op het jasje uit het boek, want dat kreeg een maatcorrectie bij het ontwikkelen van het losse patroon.)


Ik kon het niet laten het geheel toch van enige opties te voorzien. Je kunt de kap voeren of afwerken met biaislint, en je kunt de badjas sluiten met drukknopen of met een lint in de taille.


Bij Huis van Katoen zag ik zo'n plezant rijtje badstoffen op het rek liggen dat ik me wat liet gaan. Maar je kunt net zo goed een badhanddoek tot badjas verwerken. 

De meeste jasjes uit mijn collectie mogen de volgende maanden liggen wachten tot verse borelingen er in groeien, maar ik maakte er ook eentje in de grootste maat (een 86) en trok daarmee naar guitige Jitte voor wat aanfoto's. Die deden ons besluiten dat je het jasje, met een klein beetje verlengen en het gebruik van de omslagmouwen, ook nog wel voor een kind van 1 maat groter kunt gebruiken.


Je kunt de meest eenvoudige versie van het jasje kiezen in combinatie met de panden uit het badjaspatroon, maar voor Jitte ging ik voor de opties en zette ik oren aan het geheel. En een zakje. Ook schattig. :-) 

Jittes modellenwerk was toegewijd, en verder ook redelijk hilarisch. Ze bleef maar 'ieeeeeee' roepen tijdens het foto's trekken. Na een tijdje hadden we door dat ze dat enkel deed als ik mijn les op haar richtte, en dat het haar manier was om 'cheese' te zeggen. Het leverde in elk geval plezant beeldmateriaal op.



Voor het omboorden van de badjas heb je wel wat biaislint nodig. Ik gebruikte kant-en-klare tricotbiais, of reepjes uit de stof geknipt. Voor de versie van Jitte ging ik voor de boodstof van See You At Six, omdat die zo mooi bij de kapvoering past. 


Ik hoor hier en daar misschien wat biaisangst opduiken. Ik sneakte al op Instagram en kreeg daar de reactie dat ik er toch wat durf nodig is om tricot biais aan badstof te zetten. Maar eigenlijk is dat niet waar. Badjas is juist heel vergevingsgezind voor biaislint, in de handleiding lees je waarom. En uiteraard is niet-elastische biais ook een optie!


Nu al benieuwd welke kleintjes jij na het badderen in zelfmaak gaat stoppen. Hier is er alvast alweer eentje in de maak. (Een badjas. Geen kleintje.)


zondag 24 september 2017

One to hug: nieuws over kleintjes die groeien

Vandaag serveer ik u twee plezante nieuwtjes. Ze hebben allebei te maken met een van mijn gekoesterde patroontelgen. Het baby- en peuterjasje One to Hug is er voor de kleintjes, maar gaat een beetje groeien.

Eerste heuglijk feit: binnenkort wordt het patroon aangevuld met een nieuwe, gratis optie. Je kunt nu al kiezen voor een scala aan kappen en extraatjes, maar een badjas vond ik zelf nog een een hele plezante voor bijvoorbeeld een kraamcadeautje, dus die verschijnt binnenkort op de website!


Ik beloofde het eigenlijk al langer, toen ik er eentje maakte voor kleine Rénee. Maar kijk, van uitstel komt soms afstel, maar soms geeft uitstel een idee ook suddertijd. De moeder van Jitte, die ook een badjasje kreeg, liet me weten dat knoopjes makkelijker zijn dan een taillelint voor een baby. Dus ik voorzie beide opties.


En deze keer maakte ik er eentje met een vrolijke voering in de kap in plaats van biaislint rond de kap. In de badjasuitbreiding voorzie ik - wat had je gedacht - beide opties. 

Geen One to Hugs zonder super de luxe kapstoklusjes, hier. Ook handig in de badkamer.


En oh, je kunt zo'n leuke dingen doen met biaislint uit de stof geknipt. Het is iets meer werk dan kant en klare, maar geef toe, het effect is lollig.


Het tweede nieuwtje is er eentje over het jaspatroon zelf. One to Hug is een van mijn persoonlijke favorieten. Omdat het eenvoud met veelzijdigheid combineert, en omdat het zijn oorsprong heeft in het eerste Zo Geknipt!-boek, nog steeds een van de meest wonderlijke gebeurtenissen in mijn leven. Als u in staat bent om dit bericht te lezen zonder gebruik van de vertaaloptie in de zijbalk, dan heeft u waarschijnlijk weinig boodschap aan het nieuws. Want dan bent u het Nederlands machtig, de taal waarin ik hier met zoveel plezier mijn naaimachineroerselen neerpen. Dat Nederlands was tot nu toe de enige taal waarin ik patronen aanbiedt in mijn winkel

Maar ik krijg zo nu en dan wel eens een vriendelijk mailtje in het Engels. Of en wanneer ik het Engels toevoeg. (Laatst was er een waaghals die een boekentas in elkaar zou steken op basis van de plaatjes. Ik ben héél benieuwd naar het resultaat.) Engels- of anderstalige jasjesmakers hoeven alvast niet meer zo lang op hun Engels- of anderstalige honger te zitten. One to Hug is er binnenkort om te knuffelen én om te huggen! Het lijkt misschien een evidentie. En voor veel patronenmakers is het ook zo, sterker nog, vele Vlamingen en Nederlanders starten meteen met patronen in het Engels. Maar voor mij voelt het op een of andere manier als een sprong. Waarna ik zal afwachten of mijn baby leert zwemmen.


Ik nam het patroon voor de gelegenheid zelf nog eens ter hand. Mijn nichtje en haar man kregen een wondermooie dochter, die - over een paar jaar hopelijk - luistert naar de naam Elena. Ze kreeg een jasje in de versie met deelnaadkap. 


In een super zachte stof van bij Huis van Katoen, zoet in combinatie met oudroze voor het jasje, en vrolijk fris bij het muntgroen van de badjas. 


Ze moet er met haar twee maand nog even in groeien, die Elena, want ik maakte maat 68. Maar groeien doe je traag maar zeker. Dat geldt voor mensenbaby's, en voor patronenbaby's evenzeer!


dinsdag 12 september 2017

Een cowgirl van zeven

 

Zeven jaar Zanne, vandaag. Lieve help, wat ziet ze er groot uit op deze foto's... Nu ja. Met haar 1m32 en schoenmaat 35 bengelt ze ook niet echt onderaan de curves. Maar je zou niet zeggen dat ze een jaar geleden nog maar net kleuter-af was.


Al wat naar groot ruikt, voegt ze met plezier toe aan het parfum van haar leven. Ze telt de dagen af tot ze mijn voeten inhaalt (een 38, dus geef haar nog een jaartje of twee...) omdat ze ervan overtuigd is dat mijn collectie pumps eigendom van de gemeenschap is. Voor haar verjaardag stond al maanden op het lijstje: een topje met blote schouders dat je vooraan kunt knopen zodat je wat blote buik ziet - cowboylaarzen - lange oorbellen. Dat eerste was mijn taak. 

Met die laarzen bedoelde ze niet 'laarzen met cowboytouch', maar échte. Die werden besteld. En kwamen toe in een doos met een prent van rennende paarden en de ronkende naam 'Old West'. Nu ja. Het kind houdt van stylen, ik probeer het sturen achterwege te laten, maar er gingen al veel puntjes van mijn tong. 


De cowgirlfascinatie ontstond toen ze een paar maand geleden een YouTubefilmpje zag. Dat verhaal vind ik dan wel weer mooi: het kind in het filmpje deed een buikspreekact en had haar verlegenheid overwonnen door te praten via de pop. Nu vulde ze hele zalen en stond ze op grote podia. Dat idee sprak Zanne aan en in de act droeg het meisje een roze-met-wit cowboy ensemble. Dan kwam ik er nog goed vanaf, niet?


Door een samenloop van omstandigheden - noem het gewoon 'mijn leven' - kwam ik pas tot naaien aan de vooravond van haar verjaardag. Een blik op de weerapp deed me neigen naar iets als dit. De maakster in kwestie, mevrouw Khadetjes, is mijn compagnon de route, dus ik vroeg even naar tips. Helaas. Na schooltijd kreeg ik afkeurende blikken van de bijna jarige: het was haar niet zozeer om de ruffles te doen, maar echt om de blote schouders. Mijn stofkeuze - uit de Playtime collectie van See you at Six - vond ze gelukkig wel ok. Dan maar zelf patroontekenen.


Uit een digitaal microgesprek met mevrouw Khadetjes over haar topje haalde ik wel wat bruikbare tip. Ik begreep: 'biais aan de armboorden' en 'gebruik je rolzoomvoet'. Dat laatste was even slikken. Van 'gebruik' moest ik namelijk 'ontstof' maken. En eerlijk gezegd ook 'ontmaagd'. Ik kocht het ding ten tijde van de sjaalmaakhype. En hoewel iedereen toen zo laaiend was, smeet ik het na een test in de krochten van mijn lade. Het miste toen te vaak steken en rolde niet mooi en ik moest te veel tornen om het een succes te noemen. Maar kijk. Met de Khadetjesstem als hemelzang (en de moed in mijn schoenen als ik die heel schouderruffle (stofbreedte) handmatig smal zou moeten zomen) verloste ik de naaivoet uit zijn isolement. En vonden we elkaar in een harmonieuze samenwerking.



Ik rolzoomde het schouderstuk en de volledige ondernaad.


De mouwen werkte ik af met biais en de zijnaden met een Engelse naad.



De tippen voor het knoopje aan haar buik hadden wat langer gemogen.


Maar ze zijn wel net knoopbaar.


Tijdens het dragen floept de elastiek vaak naar boven, en ik vind de top zelf zo stukken mooier.



Maar je kunt al aan Zannes gezicht zien wat haar mening is... en ik moest rap zijn voor een foto want de boel moest volgens haar eerst gefatsoeneerd. 


Die hoed, dat is een zomersouvenir. We zochten deze zomer de hele kustlijn af naar een betaalbare zonnehoed met cowboylook en vonden uiteindelijk dit exemplaar. Ik denk dat een echte cowboy eens zou fronsen, maar mevrouw was tevreden.  


Ze ging zo naar school. Met hoed en al. Voor de foto's wilde ze ook een paard, u ziet haar assistente die het correcte gebruik van teugels demonstreert. Basiskennis voor een cowgirl, lijkt me.



De oorbellen kreeg ze van haar/mijn goede vriendin Anneke. Voor podiumacts, en vooral, onweerlegbaar in de categorie 'hangoorbel'. Niet voor alle dagen lijkt me, maar heerlijk voor haar verjaardag.


Ik word wat nostalgisch, als ik deze overload aan foto's bekijk, toch. Ik zie die paarse bol baby nog liggen, zeven jaar geleden. Die bol groeit me binnen minder dan zeven jaar vast voorbij.


Oh. Voor je denk dat ze dan voor haar traktatie ook groot wou doen en voor latte of gin tonic ging... nee hoor. Daarvoor bestelde ze 'een taart met een unicorn'. Want "een cowgirl kan met een paard, dan zal dat met een unicorn toch ook gaan?" ♥


zondag 10 september 2017

Mix 'n Match: de ontknoping van de #summerchallenge!

Tijd om die zomeruitdaging af te ronden! We begraven dan wel die zomer, maar in schoonheid, met een hele hoop handgemaakte boekentassen die zich 's ochtends naar Vlaamse en Nederlandse scholen begeven. Ik was onder de indruk van jullie productiviteit! 

Als je op instagram zoekt op #mixnmatchsummerschallenge krijg je een bloemlezing, ik plukte er een paar plezante voor je uit.


Ontdek: flaflinkokarlienbuelensomaslintjesenzoankemorewatmaaktannsofiekatleen_vanroyanse.amourliloquickgoorellen

Maar wie wint er  nu inhoud voor die tas? 


Na een fijn en druk weekend stond er nog een loting op onze agenda! Ik knipte bij valavond - vandaar de korrelfoto's - alweer een vrolijke makend aantal kaartjes met namen van deelnemers.


Liv stopte ze in de Pack 'n Go die mee in de prijzenpot zit.


Roerde eens goed, en trok er 1 winnaar uit.


Ok. We geven toe. Het kind is maar matig geïnteresseerd in de puntjes op de I zetten en haar levensleuze is 'ok is ook al goed genoeg'. En school is nog maar net terug begonnen, dus dat hele jaar hoofdletters is nog niet terug geactiveerd. 


Maar u bent het vast met me eens dat ze ons probeert te vertellen: proficiat, Leen Pauwels! Jij wint een Lola Life Lines / Mind the Whale pakket om de schooltas mee te vullen!

vrijdag 1 september 2017

#Playgroundwhale: de loting!

Ze zijn weer vertrokken, met zijn allen, die kotertjes. Schoolbankwaarts. We verdelen de zomer in te koesteren mapjes in het foto-archief en smeren massaal boterhammen met choco. Of wraps met kruidenkaas, of we vullen Bentoboxen, om de schoollunch een beetje 2017 te houden.

De speelkledij verhuist ook een legger hoger in de kleerkast, of krijgt het label 'voor de jeugdbeweging'. Zelf hoop ik op een Indian summer om mijn lading shorten en topjes nog wat extra rendement te geven, want geef toe: ik had deze maand augustus beter een wedstrijd winterjas georganiseerd.

Maar toch! Toch zag ik heel toffe shorten verschijnen, op sociale media en in mijn mailbox. En werden er hele frisse topjes, jumpsuits en jurkjes in koffers gestopt om mee te nemen naar zuiderse oorden. 

Maar wie wint er nu dat Decathlon spelpakket ter waarde van 100 euro? 


Voor de loting maakten we gebruik van een stukje van het pakket. Vorig jaar mocht Liv de honneurs waarnemen als onschuldige hand, dit jaar was Zanne aan de beurt. Meppen met pluimpjes gaat al een heel stuk beter dan aan het begin van de zomer, maar deze keer haalden we het badmintonset boven met een ander doel.


Ik printte elk shortje, jurk, top of jumpsuit op een strookje papier en stopte die in een badmintonraket. Inspiratie haalde ik bij een doosje geluk dat ik bij nieuwjaar van een vriendin kreeg: met een pincet vis je, telkens je dat kunt gebruiken, een gelukszinnetje uit de doos. 



Een pakket speelgoed krijgen is ook een soort van gevist gelukt, niet?
Zanne viste, vers thuis van school, het 'grote lot' uit de raket voor Fanny Soetewey.


De vier springtouwen met teller gaan naar:
Patricia Vroman
Evelien Trog
Liesbet Rommens
en
Joke Mortier.



De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht.

Na het loten amuseerden Liv en Zanne zich met het ontmantelen van de hele prijsraket en het luidop voorlezen van alle namen van deelnemers. Ik ga het jullie niet aandoen te declameren wie er net naast de prijzen viel, maar ik zorgde zonder het te weten voor een half uur topamusement. Fijn dat ze mijn briefjesgerol konden waarderen.


Blijf je creaties delen met #mindthewhale! Het is motiverend en inspirerend om te zien wat jullie met de walviskinders aanvangen. Voor deelname aan de boekentaswedstrijd heb je nog een weekje de tijd!

Een greep uit de vele plezanterikken: